ผมพยายามคิดว่านี่เป็นหนังแนว “ทายาทสายลับตามรอยไขปริศนา” ที่ใส่ลีลารสชาติใหม่ลงไป นั่นคือแทนที่จะให้ตัวเอกของเรื่องเป็นคนฉลาด มีไหวพริบ ถูกฝึกมาเพื่อรับมือกับเรื่องแบบนี้ แต่กลับกำหนดให้เป็นหนุ่มละอ่อนล่ำบึ้กที่ทำอะไรตามอารมณ์ แล้วก็ทิ้งร่องรอยให้ใครต่อใครไล่ตามล่าได้โดยสะดวก ขณะเดียวกันพวกที่ไล่ตามก็เหมือนจะเก่งครับ ระดับมาเฟียรัสเซียและซีไอเอทั้งนั้นตามรอยเจอตลอดว่าพวกตัวเอกอยู่ที่ไหน แต่ดันใช้เวลากว่าค่อนเรื่องกว่าจะตามพวกพี่พระเอกเจอ แล้วพอเจอแต่ละทีก็มันอันคลาดกับพวกพระเอก ปล่อยให้หนีไปได้เรื่อยๆ ไปจนหนังจบโน่น แล้วพระเอกนางเอกทั้งที่รู้ว่ามีคนตามล่าเพียบ ไว้ใจใครก็ไม่ได้สักคน แต่ก็ยังไปไหนมาไหนแบบวิ่งไปแต่ไม่ค่อยระวังตัว วันดีคืนดีก็เดินไปหาข้าวกิน (ไม่ได้ไปด้วยกันนะครับ ให้คนหนึ่งไปเพียงลำพังน่ะ) โดยไม่คิดจะระแวดระวังอะไรเลย ^^ และฉากหาข้าวกินนี่ก็ยังขำได้อีก เพราะคนที่ไปหาข้าวกินคนเดียวน่ะคือนางเอกครับ พี่พระเอกก็แมนมากให้เธอไปคนเดียว ตัวเองนั่งรออยู่ที่ห้องทั้งที่รู้ๆ อยู่ว่าทุกคนที่ตามล่าพี่แก (ทั้งผู้ร้ายและผู้ดี) ก็รู้หน้านางเอกเรียบร้อย… แล้วก็เกิดเรื่องจนได้ ครับ รสใหม่นะ พยายามคิดอย่างนั้นแล้วกัน แต่รู้ไหมครับ มันออกจะเป็นรสที่ไม่น่าปรุงออกมายังก็ไม่ทราบ เพราะถ้าทำให้ตัวเอกมีไหวพริบบ้าง ใช้สมองประลองปัญญากับพวกผู้ร้ายบ้าง มันคงจะสนุกกว่า มีลุ้นกว่า และน่าหงุดหงิดน้อยกว่าที่เป็น (อย่างฉากหาข้าวกินเป็นต้น ^^) Taylor Lautner พ่อหนุ่มหมาป่าเจค็อบแห่ง Twilight มารับบท นาธาน เด็กหนุ่มจอมเฮ้วที่จู่ๆ ก็ค้นพบว่าพ่อแม่ที่เลี้ยงดูเขามา...